Iets is niet per se beter dan niets

[Door: Roos Boer]

De eerste 2 dagen zitten er op van de CCW RevCon. Tijdens internationale conferenties is het na het goedkeuren van de agenda meestal tijd voor de “general statements”. Alhoewel het op het eerste gezicht vrij algemene statements zijn, de naam zegt het al, kan je aan de hand van die statements vaak toch al een beetje tussen de regels door lezen welke kant het op zal gaan.

Zo niet tijdens dag 1 van de CCW Review Conference waar ik deze week aanwezig ben om het proces te volgen en met diplomaten te spreken over de gevaren van het protocol zoals dat nu op tafel ligt.

Dag 1                                                                                                                                          Alhoewel er een positief signaal kwam uit een gezamenlijk statement van 28 landen, dat een nieuw protocol de standaard van de in 2008 tot stand gekomen Conventie over Cluster Munitie (CCM) niet mocht verlagen, bleef het een beetje in het midden of er dus heel hard gewerkt zou gaan worden aan de tekst zoals die nu op tafel ligt, of dat deze landen eigenlijk geen fiducie zien in überhaupt een protocol.  Positief was dat de statement eigenlijk onze zorgen verwoordde. Namelijk dat “concerns have not been addressed; humanitarian problems have not been adequately responded to; and that the draft protocol might be used to take steps in the wrong direction and risks undermining the CCW and diminishes its relevance as an instrument of IHL.” Landen die het statement uitbrachten waren: Burkina Faso, Chili, Colombia, Costa Rica, DRC, Djibouti, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Guinee-Bissau, de Heilige Stoel,  IJsland, Laos, Libanon, Madagaskar, Mali, Mexico, Mozambique, Nieuw Zeeland, Nicaragua, Niger, Noorwegen, Oostenrijk, Senegal, Spanje, Togo, Uruguay en Zuid – Afrika.  Later voegde Ghana zich nog bij de groep. U leest het al: geen Nederland.

Tijdens dag 1 heeft Nederland geen statement gemaakt. Alhoewel een gezamenlijke statement van 28 landen  een betrekkelijk veilige optie was voor Nederland om zich uit te spreken, en bijvoorbeeld EU leden Spanje en Oostenrijk dit wel deden, sprak Nederland vooralsnog niet.

Voor de internationale Cluster Munitie Coalitie was dag 1 het moment om de eerste nieuwsbrief uit te delen aan de diplomaten. In de nieuwsbrief sommen we nog eens op waarom we ons zorgen maken over het nieuwe voorgestelde protocol, en waarom het niet in lijn ligt met de verplichtingen die staten zoals Nederland zijn aangegaan door lid te worden van de Conventie over Cluster Munitie.

Aan het einde van de dag stond de teller van de Avaaz petitie op meer dan 500 duizend ondertekenaars. Een enorm signaal vanuit burgers, en eergisteren stond Nederland op een goede 9e positie van waar de petitie ondertekend is. Niet slecht voor een klein land als Nederland!!

Dag 2                                                                                                                                         Vandaag werd eens te meer duidelijk hoe ver uiteenlopend de posities nog altijd zijn. Waar een aantal CCM staten statements maakten dat een nieuw protocol nog zeker aangescherpt moest worden voordat het in lijn lag met hun verwachtingen, maakte Pakistan duidelijk dat die ruimte voor verbetering wat hen betreft  minder groot was: “”we regret to note that the latest version of the Chair’s text does not address our concerns. The Chair’s text contains certain elements that are discriminatory in nature and could provide a group of countries with possible commercial advantages. In an effort to bring a political compromise, the text proposes arbitrary dates and unfair technical provisions, which are advantageous to some states and detrimental to others. This cannot and should not be the purpose of disarmament negotiations.”

Waarom gaan de onderhandelingen dan nog altijd door?

De voorzitter van het Internationale Rode Kruis, Dr. Jakob Kellenberger, was vandaag speciaal naar de conferentie gekomen om te verklaren waarom de huidige tekst van Protocol VI zo problematisch is.

Allereerst voor het streven de wereld te beschermen tegen clustermunitie: “the draft protocol (…) does not represent an urgent or adequate response to the humanitarian problems caused by cluster munitions”.

Maar de gevolgen van een dergelijk protocol kunnen veel verstrekkender zijn, ook voor andere internationale verdragen: “It would be the first time that states will have adopted a treaty of humanitarian law that provides less protection for civilians than a treaty in force”.  Het is niet alledaags dat de ICRC zich uitspreekt tegen nieuwe afspraken op het gebied van ontwapening, en het geeft dan ook aan hoe laag de nieuwe standaard zou zijn.

Helaas lijkt het Nederlandse standpunt vooralsnog “iets is beter dan niets” te zijn. Al  vindt Nederland dat  aan dat “iets” dan nog wel gesleuteld moet worden. Het zal mij benieuwen. In mijn ogen is iets niet per se beter dan niets. Zeker niet als dat “iets” ronduit slecht is.

Dit bericht werd geplaatst in Clustermunitie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s