Zaterdag 30 juni: Vlucht met hindernissen

Door Holland’s Next Toplobbyist Bo Cornelissen*

Eenmaal op Schiphol staat er een enorme rij bij British Airways. Vakantietijd. Na een behoorlijk poosje wachten krijg ik te horen: ‘Mevrouw u staat op stand-by voor deze vlucht, het is niet zeker of u mee mag, de vlucht is overboekt.’ Maar, ik heb een vlucht naar New York binnen een uur na aankomst in London… ‘Britisch Airways gaat er voor zorgen dat u deze vlucht haalt, oh nee, ik zie hier dat u ook op stand by staat voor de vlucht naar New York.’ Zucht, ok dan, ik laat geen stress toe, het komt vast goed en kom ik vandaag niet in NY aan, dan wel morgen. Maar ik heb geluk, bij de gate hoor ik dat ik een upgrade heb gekregen en ik heb een uiterst comfortabele vlucht naar London. Ook de vlucht naar New York gaat gewoon door.

Na een lange reis kom ik op het warme John F. Kennedy aan met een vertraging van bijna een uur. Er rijden bussen naar Manhattan dus dat komt goed uit. Overal staan de airco’s op volle toeren te draaien en dat is niet bepaald een overbodige luxe. Rond half zeven ’s avonds loop ik m’n hotel binnen waar ik Wim van IKV Pax Christi en een club van Control Arms zie staan. Zij gaan op naar een restaurantje, en na me even opgefrist te hebben, schuif ik later bij hen aan. Inmiddels is het voor mij dan alweer twee uur ’s nachts met een vermoeiende ‘ik-moet-in-mn-krappe-vliegtuigstoel-blijven-zitten’ dag achter de rug, maar ik ben uiterst benieuwd naar iedereen. Zo ontmoet ik mensen van Oxfam, campaigners van Control Arms en een tweetal Oxfam-mensen uit Kenia waaronder Julius, die tevens een hardloper blijkt te zijn.

Na het eten willen sommigen nog wat biertjes drinken en ook dat wil ik meemaken, vanuit de gedachte dat ik mezelf meteen wil laten zien. Al snel druipen een aantal mensen af en ik blijf uiteindelijk over met Hector, iemand die bij Control Arms betrokken is vanuit weer een andere organisatie uit Mexico. Hij logeert in Harlem, wat ruim 45 minuten reizen is. Ik vertel hem dat ik verbaasd was een tweede bed op mijn kamer aan te treffen en dat als hij geen zin heeft dat hele eind nog te reizen, hij bij mij kan blijven slapen. Hij is erg blij met dit aanbod, want we hadden juist te horen gekregen dat Julius de komende ochtend om acht uur in Queens een ‘10K’ (kilometer) ging lopen. Wij willen hier graag bij aanwezig zijn en dus moeten we om half zeven in de lobby klaar staan. Dit betekent: een kort nachtje.

Na een vermoeiende dag en een leuke introductie aan een deel van het Control Arms team, val ik doodmoe in slaap, met de airco luid draaiend. Dat wilde Hector graag.

*Bo Cornelissen (26) is door het Control Arms team, bestaande uit IKV Pax Christi, Amnesty International en Oxfam Novib, verkozen tot Holland’s Next Toplobbyist. Zij zette zich in voor een sterk wapenhandelverdrag door ruim 850 handtekeningen voor de petitie van Control Arms op te halen én een communicatieplan in te dienen voor het aanbieden van de handtekeningen. Zij won hiermee een kijkje achter de schermen bij de VN-onderhandelingen top die maandag 2 juli van start gaat in New York. Zij hoopt, samen met alle aanwezige NGO’s, dat de regeringsleiders voor een sterk wapenhandelverdrag kiezen. Dit zorgt voor betere regulering van de wapenhandel én uiteindelijk een veiligere wereld voor iedereen. In haar blog kun je lezen hoe zij haar trip ervaart, wat ze meemaakt en wat ze hiervan vindt. In het dagelijks leven studeert Bo International Business and Languages aan de Avans Hogeschool in Den Bosch.

Dit bericht werd geplaatst in Explosieve wapens, Wapenexport, Wapens en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s