Zondag 1 juli: Aan de slag!

Door Bo Cornelissen*

Na een kort nachtje hoor ik de wekker om zes uur afgaan. Ik moet opschieten en kan niet blijven snoozen want we (Hector en ik) worden om half zeven in de lobby verwacht. Vandaag is de grote dag voor Julius Arile, onze renner uit Kenia. Al ruim zes jaar zet hij zich in voor een ATT (Arms Trade Treaty) als campaigner van Oxfam Novib in zijn land. We nemen snel de taxi naar Central Station, ook al is dat amper tien minuten lopen vanaf ons hotel; we hebben haast. Daar nemen we de metro naar Queens waar de wedstrijd wordt gelopen. Overal zien we renners met flitsende pakjes, iedereen lijkt zijn zondag fris te willen beginnen. De race van tien kilometer begint al snel en Julius mag vooraan starten aangezien hij al veel goede tijden heeft weten neer te zetten. Dan is het zover, na ruim 25 minuten horen we dat de nummer 1 renner in aantocht is. En ja hoor! Het is onze Julius! Hij eindigt de 10K run met een ‘stunning’ 29 minuten en 33 seconden! Het was nog ruim drie minuten wachten op de nummer twee van deze ochtend. Een mooi begin van onze dag!
Ik hoor in de metro dat velen hun badge gaan ophalen in het VN gebouw, maar ik weet niet waar mijn accreditatiebrief is. Na wat rondgebel en gemail kom ik erachter dat deze pas ’s avonds kan worden gereld. Nog even geen badge voor mij dus. Niet heel erg, de conferentie begint pas morgen, maar in de ochtend kan er een dikke rij staan en de conferentie begint stipt om tien uur. Ik hoop dus dat ik de openingsceremonie niet mis.

Applausje
Om twaalf uur komen we samen in de Sjomannskirken (een Noorse Kerk) met alle Control Arms campaigners. Een groep van ruim 60 mensen stelt zich allen kort voor en ik ontvang zelfs een applausje als ze horen dat ik een wedstrijd heb gewonnen en daarom voor een paar dagen in New York ben. Na een warm welkom, uitdelen en doornemen van wat grote stencilpakketten, mededelingen en aanmoedigende woorden splitsen we op in de verschillende continenten. Ik zit bij Europa met alle NGO-mensen die momenteel in New York zijn om te lobbyen. Er worden afspraken gemaakt over wanneer we samen komen, wie er notulen bijhoudt, hoe we contact houden met elkaar. Inhoudelijk gaat iedereen persoon in op de status van zijn of haar land. Hoe staan zij tegenover een ATT, zijn ze positief, spreken ze zich uit, houden ze zich op de achtergrond en dat soort zaken. Er wordt besproken met welke landen we willen spreken en met welk doel. Ik sta ervan versteld hoe goed dit alles georganiseerd is en ik denk: met deze mensen en met zoveel passie en intellect in huis, moet het wel goed komen met dat wapenhandelverdrag!

Spanje – Portugal
Na de meeting is de EK-finale van Spanje – Portugal aan de gang. Ik loop met een groepje mee naar een pub die bom vol staat met supporters van verschillende pluimage. Het staat 1-0 voor Spanje en al snel scoren ze een tweede goal. Ik denk: ok, Spanje gaat winnen en ik ben nu écht moe. Ik besluit even kort naar het hotel te gaan en de wedstrijd niet verder te kijken.
Tijdens de meeting in de Noorse kerk hoorde ik dat er een voorbereiding wordt gehouden voor de stunt morgenvroeg tijdens de opening van de VN Wapenhandel top. Het leek me leuk om heen te gaan en het is om vijf uur. Na een kort uurtje op mn kamer te hebben gehangen loop ik richting het VN gebouw. Er lopen veel campaigners rond met bodybags, witte maskers, plastic speelgoedpistooltje die kunnen knallen, banners, kortom alles om een duidelijke boodschap bij de pers achter te laten. Helaas hoor ik dat de stunt morgen om half tien zal zijn, en ik moet vanaf negen uur in de rij gaan staan voor mijn badge. Ik blijf nog even bij de voorbereidingen en de discussie wat de beste actie zal zijn, en wens ze veel succes voor morgen ochtend.

Morgen de grote dag
De voorbereidingen voor morgenvroeg, DE opening, zijn in volle gang. Iedereen probeert zich zo goed mogelijk voor te bereiden en alle logistiek wordt gefine-tuned. Wim van IKV Pax Christi is nog druk met collega’s en zegt te sms’en wanneer ze gaan eten. Rond zeven uur hoor ik van hem dat ze al snel zijn gaan eten en dus besluit ik even iets bij de supermarkt tegenover ons hotel te halen. Ik ben te moe om zelf nog mensen op te zoeken om een vorkje mee te prikken. Een nacht goede slaap kan geen kwaad met een drukke en vast heel indrukwekkende dag voor de boeg.

*Bo Cornelissen (26) is door het Control Arms team, bestaande uit IKV Pax Christi, Amnesty International en Oxfam Novib, verkozen tot Holland’s Next Toplobbyist. Zij zette zich in voor een sterk wapenhandelverdrag door ruim 850 handtekeningen voor de petitie van Control Arms op te halen én een communicatieplan in te dienen voor het aanbieden van de handtekeningen. Zij won hiermee een kijkje achter de schermen bij de VN-onderhandelingen top die maandag 2 juli van start gaat in New York. Zij hoopt, samen met alle aanwezige NGO’s, dat de regeringsleiders voor een sterk wapenhandelverdrag kiezen. Dit zorgt voor betere regulering van de wapenhandel én uiteindelijk een veiligere wereld voor iedereen. In haar blog kun je lezen hoe zij haar trip ervaart, wat ze meemaakt en wat ze hiervan vindt. In het dagelijks leven studeert Bo International Business and Languages aan de Avans Hogeschool in Den Bosch.

Dit bericht werd geplaatst in Explosieve wapens, Wapenexport, Wapens en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s