Dinsdag 3 juli: Vol verwachting

Door Bo Cornelissen*

Dag twee van de conferentie, hoewel, gisteren is deze niet gestart. Ben benieuwd of dat vandaag wel gaat gebeuren. Er gaan al geruchten dat het ook vandaag niks wordt, maar ik ga uit van het goede. Om kwart voor negen hebben we een meeting met Control Arms in het VN gebouw en daar worden kort wat dingen uiteen gezet. Headline is uiteraard het uitstel van gisteren vanwege de Palestina-kwestie. Er wordt nog eens benadrukt dat we erg voorzichtig moeten zijn met de communicatie hierover omdat het zo gevoelig ligt. Uiteindelijk gaat het ons om een sterk wapenhandelverdag en we kunnen ons dus beter niet gaan mengen in de discussie of Palestina wel of niet mag mee doen en met welke status.

Optimisme
Tien uur in Conferentiezaal 4. Een veel minder mooie zaal, eigenlijk gewoon een groot klaslokaal. Veel stoelen, alles op één verdieping. Alle NGO mensen zitten achterin op stoelen zonder namen. Alle landen hebben weer hun eigen stoelen in de ruimte. Rond kwart voor elf, fashionably late, is het dan zover, Ban Ki-moon komt de ruimte binnen en vrijwel direct is iedereen stil. Er wordt gevraagd of iedereen wil gaan zitten, mensen die geen stoel hebben wordt verzocht de ruimte te verlaten naar een zaal waar video-streaming is van de conferentie. Ki-moon opent met een dankwoord vanwege de aanwezigheid van iedereen. Hij spreekt zijn optimisme uit en verwacht ieders samenwerking om tot een goed wapenhandel verdrag te komen. Hij komt met een aantal harde feiten over de wapenhandel en stelt meermalen dat de wereld vergeven is van wapens. Hoe dat mensenrechten schendt en vooral vrouwen en kinderen de dupe worden van gewapende conflicten. Dan stelt hij de voorzitter van de conferentie aan, de Argentijn Roberto Garcia Moritan. Ban Ki-moon spreekt een aantal positieve woorden en vraagt dan om een pauze van vijf minuten. Hij heeft even andere dingen te doen.

620.000 handtekeningen
Het klopt dat Ban Ki-moon andere zaken te doen heeft, namelijk de overhandiging van alle handtekeningen die de Control Arms campaigners hebben verzameld. Wereldwijd zijn er ruim 620.000 handtekeningen opgehaald en dat verdient een officieel moment. Er zijn in totaal vijf sprekers die allen iets met gewapend geweld te maken hebben gehad. Een vrouw die sexueel is misbruikt tijdens een gewapend conflict in haar land, een ex-kindsoldaat die nu priester is, een man die zijn geweer opgaf na de geweldadige dood van zijn beste vriend en zich sinds dien inzet voor de control arms beweging. Erg insprirend, als ook de toespraak van Ban Ki-Moon na het aanbieden van de handtekeningen. Hij gaf aan dat hij weet dat de meer dan 620 duizend handtekeningen staan voor miljoenen mensen die vragen om een een sterk wapenhandel verdrag. De handtekeningen en de inzet van velen voor een Arms Trade Treaty) is inspirerend voor hem en hij hoopt dat ook de lidstaten zullen inzien dat een wettelijk bindend verdrag de enige manier is om de wereld veiliger te maken voor ons allen. Hij hoopt dat er aan het einde van de maand een sterk verdrag ligt, want dat is wat de wereld nodig heeft. Prachtige, indrukwekkende woorden.

Vertaalkastje
Na de overhandiging ga ik terug naar het hotel om een blog te schrijven en later hoor ik dat de conferentie zich niet heeft hervat na de overhandiging. Ookal was het een ‘vijf minuten pauze’. Meneer de voorzitter, Garcia Moritan, had besloten meteen de lunchpauze te laten ingaan. Het middagprogramma is zoals altijd van 1 tot 3 en dus is iedereen, inclusief ik, weer om 3 uur aanwezig. Daar krijgen we een uiterst vriendelijke toespraak van Garcia, in het Spaans en dus kan ik mooi mijn vertaalkastje gebruiken. Erg grappig hoe hij door een vrouw wordt vertaald, de luisteraars weten wel dat het de woorden van Garcia zijn, zal men gedacht hebben. Hij hoopt dat we een ‘lovely lunch’ hebben gehad en dankt ons voor ons geduld (aangezien we gisteren om tien uur al hoopten te beginnen), graag vraagt hij om meer geduld en hij hoopt ons in volle getalen terug te zien om half vijf. Excuses hiervoor. Ondertussen maak ik kennis met een meisje genaamd Angeline uit Haïti, zij blijkt ook een vrijwilliger van Control Arms. Alleen wist zij niet van het Control Arms-kantoor in het Beekman Tower Hotel (waar vrijwel iedereen verblijft) en dus neem ik haar daarheen mee. Ik stel haar voor aan mensen en geef haar een rondleiding door ons office, met drie balkons, twee badkamers, meerdere vergaderzalen, toiletten en een keuken.

Stukje geschiedenis
Ik besluit om rond half vijf niet terug te gaan want er gaan meerdere stemmen op die aangeven dat ook om half vijf weer zal worden uitgesteld naar donderdag tien uur (na woensdag the 4th of July, Independence Day). Ik blijf op mn hotelkamer en schrijf een tweede blog, aangezien ik behoorlijk achter liep. Later ga ik langs bij de office, twee verdiepingen boven mijn kamer en hoor dat Palestina stoelen heeft gekregen tijdens de vergadering! Daar ging, voor een deel, het hele uitstel over. Ik heb dus een stukje geschiedenis gemist. Blijkbaar stond iedereen op, schoof een stuk op om plaatst te maken voor enkele Palestijnse afgevaardigden en werd er hoop uitgesproken dat niemand problemen had met wat ‘er gebeurde’. Het Vaticaan heeft toen direct hun teleurstelling uitgesproken maar dit had geen verdere consequenties. De ‘echte conferentie’ waarin ieder land zijn zegje doet over het ATT en wat er wel of niet in moet, gaat nog steeds niet van start.

4th of July
Ik blijf op kantoor hangen in de hoop dat we zo met een groepje gaan eten. Rond acht uur lopen we de stad in om een vorkje te prikken. Indiaas dit keer, heerlijk! We besluiten nog een drankje te doen in een bar om vervolgs voor middernacht weer thuis te zijn. Morgen is een ‘vrije dag’, maar aangezien er werk aan de winkel is en niet iedereen the 4th of July viert meeten we morgen om elf uur. Fijn, even lekker uitslapen!

 *Bo Cornelissen (26) is door het Control Arms team, bestaande uit IKV Pax Christi, Amnesty International en Oxfam Novib, verkozen tot Holland’s Next Toplobbyist. Zij zette zich in voor een sterk wapenhandelverdrag door ruim 850 handtekeningen voor de petitie van Control Arms op te halen én een communicatieplan in te dienen voor het aanbieden van de handtekeningen. Zij won hiermee een kijkje achter de schermen bij de VN-onderhandelingen top die maandag 2 juli van start gaat in New York. Zij hoopt, samen met alle aanwezige NGO’s, dat de regeringsleiders voor een sterk wapenhandelverdrag kiezen. Dit zorgt voor betere regulering van de wapenhandel én uiteindelijk een veiligere wereld voor iedereen. In haar blog kun je lezen hoe zij haar trip ervaart, wat ze meemaakt en wat ze hiervan vindt. In het dagelijks leven studeert Bo International Business and Languages aan de Avans Hogeschool in Den Bosch.

Dit bericht werd geplaatst in Explosieve wapens, Wapenexport, Wapens en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s