4th of July

Door Bo Cornelissen*

Dit wordt mijn vrije dag, zo had ik gehoopt. Maar we hebben om elf uur een meeting. Wel fijn dat het niet zo vroeg is, hoewel, het zal tot twee uur ’s middags duren en dat betekent: een kortere middag ter vrije besteding. In de dinnerroom aangekomen, waar de meeting wordt gehouden, vragen mensen me meteen de gekste dingen. Wat blijkt? Als opwarmertje moeten we mensen zoeken in de groep die een muziekinstrument spelen, van wiskunde houden, ook naar hetzelfde land hebben gereisd als jij en meer gekke vragen. Erg leuk want zo leer je elkaar eens op een andere manier kennen.

Concepttekst
De bijeenkomst gaat over de concepttekst voor het verdrag die nu is aangeleverd door de VN. Wij zullen hier dus weer commentaar op leveren en aanpassingen aankaarten met als doel een uiteindelijk verdrag dat echt sterk is en de wereld veiliger maakt. Vorig jaar hadden de VN ook een concept aangeleverd wat Control Arms toen van feedback had voorzien, dit gebruikten zij ook in de communicatie naar de vele verschillende lidstaten. Een tweede concepttekst betekent dus weer heel veel werk. Zeker als we alles weer willen vertalen en van feedback willen voorzien in onze communicatie naar alle landen toe. Er wordt gesproken over bepaald taalgebruik en omschrijvingen die niet strikt genoeg zijn, te flexibel of teveel aan vrije interpretatie overlaten. Aspecten die missen of niet expliciet genoeg genoemd worden. Erg interessant. Mensen doen ook erg actief mee en te merken is waar ieders interesse vandaan komt als het gaat om een sterk Arms Trade Treaty.

Te veel, te vol, te kleurrijk
De bijeenkomst loopt zelfs nog even uit. Ik had met Angeline, die ik gisteren leerde kennen, afgesproken om de stad te verkennen en dat gaan we dan ook doen. Na te hebben omgekleed en m’n spullen te hebben gepakt gaan Angeline en ik er op uit. We hebben het idee om de metro te nemen maar eenmaal bij het station wilden we eerst wat rondwandelen, uiteindelijk komen we in de prachtige hal van het Grand Central Station en maken we daar wat foto’s. Hier zit ook ‘tourist information’ en dus vragen we daar een plattegrondje. Het blijkt niet ver lopen te zijn naar het Central Park, zo lijkt en zo kunnen we meteen Times Square en Broadway meepikken. We beslutien dus verder te lopen en al snel staan we midden op Times Square. De lichtreclames komen je tegemoet en overal staan Disney- en Sesamstraatfiguren om mee op de foto te gaan. Het is Independence Day en dus nog drukker op straat dan normaal. Kinderen met Amerikaanse vlaggetjes, kroontjes van het vrijheidsbeeld en volwassenen die zijn uitgedost als ware VS-fanaten. Door de hoge gebouwen kun je nooit ver kijken, alleen omhoog. De gebouwen hangen bomvol met de drukste, gekste, opvallendste lichtreclames, maar waar moet je in godsnaam kijken? Het is te veel, te vol, te kleurrijk en wat mij betreft zwaar ‘overdone’.

Central Park
We lopen verder en al snel wordt het rustiger op straat, de lichtreclames worden minder en we lopen weer in een ‘gewoon’ New Yorks straatbeeld. Wat op het kaartje een stukje lopen leek, blijkt nu een heel eind te zijn. We worden al een beetje ongeduldig maar gelukkig zien we aan het eind van de straat al grote groene bomen staan. Toch nog steeds een eind lopen, maar het einde is in zicht. Eenmaal in Central Park valt direct de urinelucht op. Blijkbaar veel zwervers die hier hun behoefte doen, of zijn er zoveel hondjes die hier worden uitgelaten? We nemen het eerste het beste bankje in de schaduw want het is nog steeds pittig warm in NY. We eten een broodje en worden gek van de insecten op onze blote benen. Daarom lopen we maar snel verder het park in. Het is een park met geasfalteerde paden voor wandelaars, speciale zones voor fietsers en zelfse straatbrede wegen voor de paardenkoetsen, skeeleraars en skaters. Stoplichten kom je elke paar minuten tegen. Dit is relaxen op z’n Manhattan’s, dat is duidelijk.

Sex and the City
We komen bij het Central Park gedeelte aan dat ik herken uit Sex and the City. Het laantje omringt met bomen. Er staan grote standbeelden van voornamelijk dichters en Columbus, de ontdekker van Amerika. We maken wat foto’s en lopen verder, daar komen we aan bij de fontein en het meertje van Central Park. Al snel blijkt het later dan verwacht en dus besluiten we het park te verlaten. Ik moet ruim 30 ‘blocks’ lopen om terug te komen maar besluit dat dit niet zo’n ramp is. Uiteindelijk haal ik het toch niet om om zes uur in het hotel te zijn om met de anderen naar het vuurwerk te gaan kijken. Ik kom onderweg Samantha tegen, de media-adviseur van Control Arms, en zij geeft mij haar telefoonnummer en de nummers van een paar anderen. Omdat ik zo lang en veel heb gelopen wil ik liever eerst douchen en relaxed aankleden voordat ik op zoek ga naar de rest. Ondertussen sms ik de groep waar ze zijn en waar ik heen moet komen om ze te vinden.

Nieuwjaarsgevoel
Eenmaal onder de douche vandaan weet ik het adres. Ik begin te lopen maar het blijkt dat het nog heel lang duurt. Na enkele blocks bedenk ik me dat ze in West zitten en ik ben nog in East, dit ga ik dus nooit meer redden voordat het vuurwerk begint. Ik neem een taxi, hoe dichter bij we komen hoe meer verkeer en hoe langzamer het gaat. Eenmaal daar blijkt dat zij alweer verder zijn. Ik loop door de enorme mensenmassa. Uiteindelijk sta ik op het kruispunt waar zij ook zijn. Maar waar?? Het is volgepakt met mensen, ik loop rond en probeer me door de mensenmassa heen te wurmen. Dan zie ik Wim, onze Nederlander en de langste van het stel. Gelukkig, daar zijn ze. Nog geen drie minuten laten begint het vuurwerk! Om half tien stipt want er is in de VS geen reden om langer te wachten als het donker genoeg is. Vrijwel alle anderen die normaal nooit op the 4th of July in de VS zijn krijgen, net als ik, een nieuwjaarsgevoel.
Als de show afgelopen is, stromen we met de mensenmassa terug Manhattan in. Het is erg druk en dus besluiten we om eerste een drankje te doen en dan pas naar huis te gaan. We zijn met een grote groep en besluiten om met taxi’s naar het hotel te gaan. Uiteindelijk even duur of zelf goedkoper dan allemaal een metrokaartje kopen. Het was een geslaagd dagje!

*Bo Cornelissen (26) is door het Control Arms team, bestaande uit IKV Pax Christi, Amnesty International en Oxfam Novib, verkozen tot Holland’s Next Toplobbyist. Zij zette zich in voor een sterk wapenhandelverdrag door ruim 850 handtekeningen voor de petitie van Control Arms op te halen én een communicatieplan in te dienen voor het aanbieden van de handtekeningen. Zij won hiermee een kijkje achter de schermen bij de VN-onderhandelingen top die maandag 2 juli van start gaat in New York. Zij hoopt, samen met alle aanwezige NGO’s, dat de regeringsleiders voor een sterk wapenhandelverdrag kiezen. Dit zorgt voor betere regulering van de wapenhandel én uiteindelijk een veiligere wereld voor iedereen. In haar blog kun je lezen hoe zij haar trip ervaart, wat ze meemaakt en wat ze hiervan vindt. In het dagelijks leven studeert Bo International Business and Languages aan de Avans Hogeschool in Den Bosch.

Dit bericht werd geplaatst in Explosieve wapens, Wapenexport, Wapens en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s