Waar is dat publieke debat nou?

BuZa komt ineens met de uitslag van een onderzoek naar de effectiviteit van de Nederlandse inbreng in de onderhandelingen voorafgaand aan het NAVO Strategisch Concept. Dat werd ruim twee jaar geleden al vastgesteld, dus waarom het stuk nu pas naar de Kamer wordt gestuurd is niet helemaal duidelijk. En dan nog lijkt het een haastklus te zijn. Maar goed, toch interessant. De vraag: Had Nederland eigenlijk wel wat in de melk te brokkelen?

[Door Wilbert van der Zeijden]

De conclusie: We hebben het goed gedaan –vooral de innige samenwerking tussen het ministerie en de permanente vertegenwoordiging bij het NAVO hoofdkwartier liep voortreffelijk. Nederland was lekker aan het bruggenbouwen en trad op gepaste tijden zelfs uit haar ‘comfort zone’ en praatte nota bene met landen die niet altijd hetzelfde vinden als Nederland! Jammer alleen dat terug thuis het debat niet echt op gang kwam, luidt de conclusie.

Ja hoe zou dat nou toch komen….

De studie komt er niet uit. Er was wel wat aandacht van de ”usual suspects” (ik voel me aangesproken) en er waren wat bijdragen van ‘belangengroepen’, maar echt een discussie wou het maar niet worden. Ook de Kamer toonde niet bovenmatig veel interesse volgens het rapport. Of dat een gebrek aan interesse is, of iets anders, tja…. de onderzoekers weten het ook niet. Dus geef ik het verlossende antwoord hier, na twee jaar nadenken van mijn kant:

HET KOMT OMDAT JULLIE DE INFORMATIE VOOR DE DISCUSSIE NIET MET ONS WILLEN DELEN!

De reden dat er geen serieus debat op gang komt in de Kamer of daarbuiten over de toekomst van de NAVO, is dat de NAVO en het ministerie van Buitenlandse Zaken weigeren alle relevante informatie te delen op grond waarvan een discussie mogelijk is. Ontwerpteksten, voorbereidende studies, alle notulen van overleggen en onderhandelingen in NAVO-verband, interne beleidsdocumenten van Buitenlandse Zaken, verslagen van de Permanente Vertegenwoordiger, niets wordt gedeeld met het parlement. Laat staan met de bevolking.

De minister briefde de Kamer wel in 2009 en 2010 over wat hij graag zou willen, maar daarbij moet je je niet een concrete discussie voorstellen. “Een juiste balans tussen taken” en “meer samenwerking tussen de NAVO en de EU” dat soort algemeenheden. Die briefings zijn niet zinloos – ze geven een grof beeld van wat de minister belangrijk vindt in de discussie. Maar ze dragen niet bij aan een inhoudelijke discussie in het publieke domein.

Als ‘usual suspect’ mag ik dan ook een keer in gesprek met de Minister. Ik zeg dan: “Ik vind dat u binnen de NAVO kenbaar moet maken dat Nederland niet langer wenst Amerikaanse kernwapens in Nederland te stationeren”. De Minister antwoordt dan dat zoiets heel gevoelig ligt binnen de NAVO en dat we geen wonderen moeten verwachten. Dat is informatief – tussen de regels horen wij daaruit dat de minister eigenlijk ook best van die ouwe rommel af wil maar dat hij niet zijn nek er voor wil uitsteken. Maar een discussie op grond van argumenten en feiten, over voor en nadelen en met een helder idee van een Nederlandse koers is het natuurlijk niet.

De afgelopen maanden hebben we daarom een aantal keer aangekaart bij het ministerie dat we graag in gesprek willen over de vraag hoe we een werkelijk publiek debat over de toekomst van de NAVO vorm kunnen geven – zodat het de volgende keer wat beter gaat. In zo’n gesprek hopen we aan het ministerie duidelijk te kunnen maken welke basisinformatie minimaal nodig is om een zinnig debat te kunnen voeren. En we hopen dat het ministerie dan meedenkt en vertelt wat zij maximaal kunnen aanleveren zonder dat de veiligheid van bondgenoten in gevaar komt. Want dat zou de enige grond moeten zijn voor de NAVO-lidstaten om documenten geheim te houden. Niet dat het ‘altijd zo is geweest’ is en ook niet ‘dat er toch nooit iemand om vraagt’.

Een minister die in de Tweede Kamer verslag doet van een gesprek binnen de NAVO en dan zegt: “Ik wilde A, B, C en D. Maar ik kreeg alleen B en F, omdat Frankrijk me zat te zieken. En daar heb ik flink de pest in. Gelukkig kunnen jullie in de verslagen lezen dat België en het VK het wel met mij eens waren. Volgende week wil ik om de tafel met een aantal mensen die mee willen denken over de strategie voor de volgende ronde.” Zo breng je een publiek debat op gang.

Dit bericht werd geplaatst in Nucleaire Ontwapening en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s